บทที่ 38

ฉันฟังแล้วสีหน้าก็หมองลง

ต้องยอมรับเลยว่าจิรายุเป็นคนฉลาดจริง ๆ เขามองคนขาดและดูคนเก่งมาก

ส่วนฉันเองนี่สิที่ซื่อบื้อ

จิรายุพูดเสริมขึ้นมาอีกประโยคว่า "คุณลุงจักรพันธ์ก็ดูออกเหมือนกันครับ"

คำพูดนั้นยิ่งทำให้ฉันรู้สึกโทษตัวเองและละอายใจมากขึ้นไปอีก

"คุณพ่อเป็นคนสายตาเฉียบแหลมขนาดนั้น ท่านย่อมดูออกอยู่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ